روش پیدا کردن اولین باگ برای باگ بانتی هانتر

روش های پیدا کردن اولین باگ

تبدیل شدن به یک شکارچی موفق باگ نیاز به پشتکار، صبر و تلاش زیاد دارد. پیدا کردن اولین باگ می‌تواند کار دلهره‌آوری باشد اما با رویکرد صحیح می‌توانید شانس موفقیت خود را افزایش دهید. در این مقاله، ما برخی از گام‌های کلیدی را که می‌توانید برای یافتن اولین باگ خود بردارید و شروع به ساختن شهرت خود به عنوان یک باگ هانتر کنید، پوشش می‌دهیم.

 

  1. در مورد هدف تحقیق کنید: قبل از شروع باگ بانتی مهم است که هدف را به طور کامل بررسی کنید. شما می‌توانید با جستجو در وبسایت‌ شرکت، خواندن قوانین امنیتی آن‌ها و درک نحوه عملکرد سیستم‌ها و برنامه‌های آن‌ها شروع کنید. همچنین می‌توانید به دنبال آسیب‌پذیری‌های افشا شده عمومی بگردید، برنامه باگ‌بانتی شرکت را بررسی کنید و هر گونه گزارش قبلی از شکارچیان دیگر را بررسی کنید.
  2. ابزارها را بشناسید: جعبه ابزار یک باگ هانتر برای یافتن آسیب‌پذیری‌ها ضروری است. با متداول ترین ابزارها مانند OWASP ZAP، Burp Suite و Nmap آشنا شوید. این ابزارها می‌توانند به شما در اوتومیشن سازی اسکن، شناسایی آسیب‌پذیری‌های رایج و ساده‌سازی فرآیند تست و بررسی کمک کنند.
  3. تمرکز بر بخش‌های پرخطر: با تمرکز بر قسمت‌های پرخطر، مانند سیستم‌های احرازهویت و مجوز، سرورهای دیتابیس و اعتبارسنجی ورودی‌ها شروع کنید. این‌ها بردارهای حملات رایج هستند و اغلب اولین بخش‌هایی هستند که مهاجمان در آن‌ها به دنبال آسیب‌پذیری می‌گردند.
  4. از یک متدولوژی (روش) استفاده کنید: اتخاذ یک رویکرد سیستماتیک برای تست و بررسی به شما کمک می‌کند که سازماندهی‌شده و متمرکز بمانید. روشی مانند راهنمای تست OWASP می‌تواند چارچوبی برای بررسی امنیت سیستم و برنامه‌ها ارائه دهد.
  5. تمرین، تمرین، تمرین: هرچه بیش‌تر تمرین کنید در یافتن باگ‌ها بهتر عمل خواهید کرد. به اجتماعات آنلاین بپیوندید، در مسابقات تست نفوذ شرکت کنید و روی برنامه‌های آسیب‌پذیر کار کنید تا مهارت‌های خود را تقویت کنید و تجربه عملی کسب کنید.
  6. گزارش باگ‌ها: اگر آسیب‌پذیری را پیدا کردید، مهم است که آن را با پذیرش مسئولیت و به شیوه حرفه‌‌ای گزارش دهید. اطلاعات واضح و مختصری در مورد آسیب‌پذیری که شامل مراحل بازسازی آسیب پذیری باشد، در نظر بگیرید. دستورالعمل‌های برنامه باگ‌بانتی را دنبال کنید و صبور باشید زیرا ممکن است شرکت برای حل مشکل و پاسخگویی کمی زمان صرف کند.

 

تحقیق در مورد تارگت باگ بانتی:

  1. با وب سایت شرکت شروع کنید: اولین جایی که باید از آن شروع کنید وب سایت شرکت (هدف) است. به دنبال اطلاعات مربوط به محصولات و خدمات، قوانین امنیتی و برنامه باگ بانتی باشید. با زیرساخت های شرکت (هدف) آشنا شوید و سعی کنید نحوه عملکرد سیستم ها و برنامه‌های آن‌ها را درک کنید.
  2. آسیب‌پذیری‌های افشا شده عمومی را بررسی کنید: وب‌سایت‌هایی مانند پایگاه داده ملی آسیب‌پذیری (NVD) و آسیب‌پذیری‌ها و افشا‌های رایج (CVE) را بررسی کنید تا ببینید آیا هرگونه آسیب‌پذیری برای شرکت (هدف) یا محصولاتش فاش شده است یا خیر.
  3. گزارش‌های قبلی را جستجو کنید: انجمن‌ها، وبلاگ‌ها و پلتفرم‌های برنامه باگ بانتی را بررسی کنید تا ببینید آیا سایر باگ هانترها این آسیب‌پذیری‌هایی را برای تارگت گزارش کرده‌اند یا خیر. شما می توانید از یافته های آن‌ها یاد بگیرید و از دوپلیکیت شدن گزارشات جلوگیری کنید.
  4. از رسانه های اجتماعی استفاده کنید: شرکت را در رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر و لینکدین دنبال کنید تا با آخرین اخبار و اطلاعیه ها به روز بمانید. این مورد می تواند دیدگاه ارزشمندی در مورد عملکرد شرکت ارائه دهد، و حتی ممکن است تارگت‌های جدیدی را برای ارزیابی کشف کنید.
  5. نظارت بر شبکه شرکت: از ابزارهایی مانند NMAP و ZMAP برای اسکن شبکه شرکت و شناسایی اهداف بالقوه استفاده کنید. همچنین می توانید از پایگاه داده های WHOIS برای یافتن اطلاعات در مورد نام دامنه شرکت، آدرس های IP و سایر موارد با ارزش استفاده کنید.
  6. برنامه‌های شرکت را تست و بررسی کنید: برنامه های شرکت مانند وب سایت و برنامه تلفن همراه آن‌ها را ارزیابی کنید تا دریابید که آیا آن‌ها در برابر حملات مشترکی مانند XSS ،CSRF و SQL injection آسیب پذیر هستند.
  7. از ابزارهای شناسایی استفاده کنید: ابزارهای شناسایی مانند Shodan ، Censys و Google Hacking می توانند به شما در یافتن اطلاعاتی در مورد سیستم ها و برنامه های شرکت از جمله آدرس های IP ، نرم افزار سرور و پورت‌های باز کمک کنند.

 

روش پیدا کردن اولین باگ برای باگ بانتی هانتر

آشنایی با خود ابزارها

  1. ابزارهای مناسب را انتخاب کنید: ابزارهای زیادی برای شکار باگ بانتی در دسترس است و انتخاب موارد مناسب براساس نیازهای شما، مهم است. عواملی مانند انواع آسیب‌پذیری هایی که می خواهید پیدا کنید، سیستم عامل هایی که ارزیابی می کنید و بودجه خود را در نظر بگیرید. برخی از ابزارهای محبوب شامل Burp Suite ، OWASP ZAP و NMAP هستند.
  2. مستندات را بخوانید: با خواندن مستندات برای هر ابزاری که انتخاب می کنید شروع کنید. این مورد، درکی از قابلیت‌های ابزار و نحوه عملکرد آن به شما می دهد. حتما با تمام ویژگی‌ها، گزینه ها و تنظیمات ابزار آشنا شوید.
  3. آموزش‌ها و فیلم‌ها را تماشا کنید: آموزش ها و فیلم ها را تماشا کنید تا ببینید چگونه این ابزار در سناریوهای دنیای واقعی استفاده می‌شوند. این مورد می‌تواند درک بهتری از نحوه کار این ابزار به شما بدهد و اینکه بدانید چگونه می‌توانید از آن برای یافتن آسیب پذیری استفاده کنید.
  4. ابزار را امتحان کنید: پس از درک اساسی از ابزار، آن را شخصا امتحان کنید. کار خود را با استفاده از ابزار برای ارزیابی تارگت‌های ساده شروع کنید و سپس هرطور که راحت هستید، به تدریج پیچیدگی آن‌ها را افزایش دهید. به نتایج توجه کنید و سعی کنید درک کنید که چرا این ابزار یافته های موجود را گزارش می دهد.
  5. درخواست کمک کنید: اگر سؤالی دارید یا گیر کرده اید ، برای کمک گرفتن دریغ نکنید. بسیاری از جوامع آنلاین، انجمن‌ها و باگ هانترها وجود دارند که از کمک کردن خوشحال می‌شوند. همچنین می توانید برای پشتیبانی به توسعه‌دهندگان ابزار دسترسی پیدا کنید.

 

یافتن بخش‌های پرخطر

  1. خط مشی‌های امنیتی شرکت را مرور کنید: سیاست‌های امنیتی شرکت، مانند برنامه باگ‌بانتی، سیاست حفظ حریم خصوصی و خط مشی محافظت از داده‌ها را مرور کنید. این مورد می تواند ایده‌ای از وضعیت امنیتی شرکت و انواع آسیب‌پذیری‌هایی که آنها را پرخطر می دانند، به شما ارائه دهد.
  2. موارد مهم تارگت را شناسایی کنید: موارد مهم تارگت، مانند وب سایت ، برنامه ها ، بانک‌های اطلاعاتی و زیرساخت های شبکه را مشخص کنید. این‌ها بخش‌هایی هستند که به احتمال زیاد دارای آسیب‌پذیری های پرخطر هستند.
  3. استفاده از مدل سازی تهدید: مدل سازی تهدید فرآیندی برای شناسایی و ارزیابی تهدیدات احتمالی برای یک سیستم یا برنامه است. با استفاده از یک چارچوب مدل سازی تهدید، مانند Stride یا Pasta، می‌توانید مهم‌ترین بخش‌های تارگت را شناسایی کرده و اقدامات ارزیابی خود را در این بخش‌های پرخطر متمرکز کنید.

 

ایجاد یک روش

ایجاد یک روش گامی مهم برای تبدیل شدن به یک باگ هانتر موفق است. یک روش تعریف شده مناسب، به شما کمک می کند تا در ارزیابی خود کارآمدتر و مؤثرتر باشید و به شما امکان می‌دهد در زمان کمتری آسیب پذیری های بیشتری پیدا کنید. در اینجا آمده است که چگونه می توانید یک روش را ایجاد کنید:

  1. اهداف خود را تعریف کنید: با تعیین اهداف خود برای ارزیابی شروع کنید. به ارزیابی خود امیدوار هستید؟ آیا به دنبال انواع خاصی از آسیب‌پذیری هستید؟ آیا برای برآوردن استانداردهای صنعت ارزیابی می‌کنید؟ تعیین اهداف به شما کمک می‌کند تا بر اقدامات ارزیابی خود متمرکز شده و از دستیابی به نتایج مورد نظر خود اطمینان حاصل کنید.
  2. تارگت را مطالعه کنید: قبل از شروع ارزیابی، وقت خود را برای مطالعه تارگت اختصاص دهید. اطلاعات مربوط به سیستم ها و برنامه های هدف مانند وب سایت ، برنامه تلفن همراه و زیرساخت های شبکه را جمع آوری کنید. خود را با سیاست‌های امنیتی هدف و هر برنامه موجود در مورد باگ‌های موجود آشنا کنید.
  3. یک روش ارزیابی انتخاب کنید: چندین روش برای ارزیابی وجود دارد، از جمله black-box testing، white-box testing و gray-box testing . رویکردی را انتخاب کنید که متناسب با اهداف شما و وضعیت امنیتی تارگت باشد. به عنوان مثال ، اگر به سورس کد تارگت دسترسی دارید، white-box testing ممکن است بهترین روش باشد.
  4. یک برنامه ارزیابی تهیه کنید: یک برنامه ارزیابی تهیه کنید که مراحل لازم برای ارزیابی تارگت را تشریح می کند. برای هر مرحله یک جدول زمانی درج کنید و مطمئن شوید که برای هر کار زمان کافی را اختصاص می دهید.
  5. از یک فرآیند قابل تکرار استفاده کنید: از یک فرآیند قابل تکرار استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که ارزیابی شما سازگار و قابل اعتماد است. یک لیست چک از اقداماتی تهیه کنید که می توانید در طی هر بار ارزیابی یک تارگت، استفاده کنید. این به شما کمک می کند تا از دست دادن مراحل مهم خودداری کنید و اطمینان حاصل کنید که تمام مناطق مهم را پوشش می دهید.
  6. به طور مداوم روش خود را اصلاح کنید: به طور مداوم روش خود را بر اساس تجربیات و بازخورد خود از دیگران اصلاح کنید. برای بهبود روش خود از درس‌هایی که از هر ارزیابی یاد می گیرید استفاده کنید و آن را مؤثرتر کنید.

 

پلتفرم‌های تمرین

پلتفرم های متعددی وجود دارد که می توانید شکار باگ را تمرین کنید:

  1. ازمایشگاههای تمرین: بسیاری از سازمان‌ها، مانند Hackerone و OWASP ، آزمایشگاه های عملی را ارائه می دهند که محیط‌های دنیای واقعی را شبیه‌سازی می کنند و به شما امکان می دهند مهارت های خود را در یک محیط امن و کنترل شده تمرین کنید.
  2. برنامه‌های باگ بانتی: در برنامه های باگ بانتی ارائه شده توسط شرکت ها و سازمان ها شرکت کنید. این برنامه ها محققان امنیتی را برای شناسایی و گزارش آسیب پذیری در ازای پاداش ترغیب می کنند. برخی از برنامه های محبوب باگ بانتی شامل Hackerone ، Bugcrowd و Synack هستند.
  3. برنامه های وب آسیب پذیر: بسیاری از برنامه های وب آسیب پذیر به صورت رایگان در اینترنت، مانند OWASP Juice Shop، DVWA و Hackazon در دسترس هستند. این برنامه ها به گونه‌ای طراحی شده اند که برای اهداف آموزش و آزمایش مورد استفاده قرار می‌گیرند و راهی عالی برای تمرین مهارت های شما هستند.
  4. رویدادهای پرچم (CTF) را تسخیر کنید: در رویدادهای (CTF) شرکت کنید، مسابقاتی هستند که شرکت کنندگان چالش‌های امنیتی را برای یافتن و بهره برداری از آسیب پذیری ها حل می کنند. CTF یک روش جالب برای یادگیری در مورد امنیت و آزمایش مهارت های خود در برابر سایر علاقه مندان به امنیت است.
  5. به جوامع آنلاین بپیوندید: به جوامع آنلاین، مانند Reddit، Twitter و Slack Groups بپیوندید، جایی که با هانترها تجربیات، نکات و منابع خود را به اشتراک می گذارند. همچنین می توانید سایر علاقه مندان به امنیت را پیدا کنید که به دنبال همکار برای شرکت در برنامه های باگ بانتی و CTF هستند.

 

Google Dorking

Google Dorking ،به عنوان Google Hacking نیز شناخته می شود، تکنیکی است که برای جستجوی اطلاعات حساس در اینترنت با استفاده از موتور جستجوی Google استفاده می شود. این تکنیک شامل استفاده از عملگرهای جستجوی پیشرفته و سینتکس برای کشف اطلاعاتی است که از طریق روش های جستجوی عادی به راحتی قابل دسترس نیست. Google Dorking را می‌توان برای یافتن آسیب‌پذیری در وبسایت ها و سیستم ها، مانند بانک‌های اطلاعاتی ناامن، سرورهایی با پیکربندی نامناسب و باز کردن  S3 bucket استفاده کرد.

برای انجام یک جستجوی Google Dork ، باید سینتکس‌های پایه‌ای عملگرهای جستجوی Google را بدانید. برخی از عملگرهای جستجوی رایج عبارتند از:

:”siteجستجو را به یک وب سایت یا دامنه خاص محدود می کند.

“:Inurl” – در URL یک وب سایت یک رشته خاص را جستجو می کند.

“:intitle” – یک رشته خاص را در عنوان یک صفحه وب جستجو می کند.

به عنوان مثال، عبارت جستجوی “site:example.com inurl:admin” تمام صفحات وب روی وبسایت ” “example.comکه حاوی رشته کلمه “admin” در URL هست را برمی گرداند.

Google Dorking می تواند ابزاری قدرتمند برای شکارچیان باگ، محققان امنیتی و تست نفوذگرها باشد. با این حال، استفاده از این تکنیک با مسئولیت پذیری و اخلاقی بسیار مهم است، زیرا دسترسی به اطلاعات حساس بدون اجازه می تواند غیرقانونی باشد. همچنین مهم است که از ایجاد آسیب به سیستم ها و وب سایت های مورد ارزیابی خودداری کنید.

 

 

 

قدرت نفوذ Shodan

Shodan یک موتور جستجو برای دستگاه های متصل به اینترنت است. بر خلاف موتورهای جستجوگر سنتی که وب سایت ها و صفحات وب را فهرست می کنند، Shodan اطلاعات مربوط به دستگاه ها و سرورهایی را که به اینترنت متصل هستند، از جمله جزئیات مربوط به نرم‌افزار، سیستم عامل ها و آسیب‌پذیری های آن‌ها را فهرست می کند. این اطلاعات می تواند توسط محققان امنیتی، مدیران شبکه و سایر متخصصان فناوری اطلاعات برای نظارت بر امنیت سیستم های خود ، شناسایی آسیب‌پذیری های احتمالی و آگاه بودن در مورد آخرین تهدیدها و روندها مورد استفاده قرار گیرد.

برخی از موارد استفاده متداول برای Shodan عبارتند از:

  1. اسکن آسیب پذیری: از Shodan می‌توان برای اسکن انواع خاص دستگاه‌ها و نرم افزارها، مانند سرورهای وب ، روترها و دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT)، برای شناسایی آسیب پذیری ها و پیکربندی اشتباه استفاده کرد.
  2. نظارت بر شبکه: از Shodan می توان برای نظارت بر دستگاه ها و سرورها در شبکه و پیگیری تغییرات در تنظیمات و نسخه‌های نرم افزاری آن‌ها استفاده کرد. این اطلاعات می تواند برای شناسایی خطرات امنیتی احتمالی و انجام اقدامات پیشگیرانه برای پرداختن به آن‌ها استفاده شود.
  3. تجزیه و تحلیل روند: از Shodan می‌توان برای جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها در مورد دستگاه ها و سیستم های متصل به اینترنت استفاده کرد. این اطلاعات می‌تواند برای شناسایی روندها و الگوهای استفاده شده در فناوری های خاص، سیستم عامل ها و برنامه های کاربردی استفاده شود.
  4. هوش رقابتی: از Shodan می توان برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد فناوری مورد استفاده رقبا و سایر سازمان‌ها استفاده کرد. این اطلاعات می‌تواند برای آگاهی از استراتژی تجاری و تصمیم‌گیری استفاده شود.

Censys یک موتور جستجو برای دستگاه‌ها و شبکه‌های متصل به اینترنت، مشابه Shodan است. Censys می تواند ابزاری ارزشمند برای باگ هانترها باشد زیرا به آن‌ها امکان می دهد تارگت‌های بالقوه جستجوهای خود را  شناسایی کنند. برخی از راه هایی که باگ هانترها می‌توانند از Censys در کار خود استفاده کنند عبارتند از:

  1. کشف هدف: از Censys می توان برای کشف تارگت‌های بالقوه برای برنامه های باگ بانتی استفاده کرد. با جستجوی انواع خاصی از سیستم‌ها، مانند سرورهای وب یا دستگاه های IoT ، باگ هانترها می توانند تارگت‌های بالقوه را شناسایی کرده و تلاش های جستجوی خود را در اولویت قرار دهند.
  2. اسکن آسیب پذیری: از Censys می توان برای اسکن انواع خاصی از آسیب‌پذیری‌ها ، مانند نسخه های نرم افزاری منسوخ، سرورهای غلط و یا پایگاه داده های ناامن استفاده کرد. با شناسایی این آسیب‌پذیری های احتمالی، باگ هانترها می توانند تلاش‌های خود را بر روی اهداف با تأثیر بالا متمرکز کرده و احتمال یافتن باگ‌های معتبر را افزایش دهند.
  3. نقشه برداری شبکه: از Censys می توان برای ترسیم روابط بین دستگاه ها و سیستم ها در یک شبکه استفاده کرد. این اطلاعات می تواند برای شناسایی بخش‌های پرخطر، مانند سیستم هایی که مستقیماً از اینترنت قابل دسترسی هستند، استفاده شود و بر این اساس تلاش‌های جستجوهای خود را در اولویت قرار دهد.
  4. هوش رقابتی: از Censys می توان برای جمع آوری اطلاعات در مورد سیستم ها و شبکه های مورد استفاده رقبا و سایر سازمان ها استفاده کرد. این اطلاعات می تواند برای اطلاع رسانی به شکارچیان فضل اشکال در مورد اهداف بالقوه و انواع اشکالات موجود در سیستم های مشابه استفاده شود.

 

10 نکته گزارش

  1. حرفه ای باشید: هنگام گزارش اکسپلویت باگ بانتی، مهم است که در ارتباط خود با مدیران برنامه حرفه ای و محترم باشید. از زبان روشن و مختصر استفاده کنید و از استفاده از اصطلاحات بیش از حد فنی که ممکن است توسط همه درک نشود، خودداری کنید.
  2. خلاصه واضح ارائه دهید: گزارش خود را با خلاصه ای واضح و مختصر از موضوعی که پیدا کرده‌اید شروع کنید. این باید شامل توصیف آسیب‌پذیری و تأثیر آن و همچنین هرگونه اطلاعات مربوطه مانند سیستم یا برنامه آسیب دیده باشد.
  3. مراحل بازسازی آسیب پذیری را ارائه دهید: شامل دستورالعمل های واضح و مفصل در مورد نحوه تکثیر مسئله، از جمله هرگونه اقدامات خاص که برای ایجاد آسیب پذیری باید انجام شود. این به مدیران برنامه کمک می‌کند تا یافته های شما را به سرعت درک کنند و به آن‌ها اعتبار ببخشند.
  4. شواهدی ارائه دهید: برای پشتیبانی از یافته‌های خود، شواهدی از آسیب‌پذیری مانند تصاویر، لاگ‌ها یا قطعه کد ارائه دهید. این مورد به مدیران برنامه کمک می کند تا دامنه و تأثیر مسئله را درک کنند.
  5. ارزیابی ریسک را ارائه دهید: ریسک ناشی از آسیب پذیری را ارزیابی کرده و توضیح مفصلی در مورد تأثیر بالقوه آن ارائه دهید. این توضیح می تواند شامل اطلاعات مربوط به تعداد سیستم‌ها یا کاربرانی که می توانند تحت تأثیر قرار بگیرند ، پتانسیل از دست دادن داده یا سرقت و هرگونه خطرات مربوطه دیگر باشد.
  6. توصیه‌ها را ارائه دهید: توصیه‌هایی را برای چگونگی رفع مسئله ارائه دهید، از جمله هر مرحله خاصی که باید انجام شود و هر کد مربوطه یا تغییر پیکربندی که باید انجام شود.
  7. به موقع باشید: مسئله را در اسرع وقت گزارش دهید و از انتظار طولانی قبل از افشای آن خودداری کنید. این امر به کاهش ریسک ناشی از آسیب‌پذیری و اطمینان از رسیدگی سریع آن کمک می کند.
  8. صبور باشید: به عنوان مدیران برنامه برای اعتبارسنجی یافته‌های خود و پرداختن به مسئله، صبور باشید. برنامه های باگ بانتی می توانند گزارش های زیادی را دریافت کنند و ممکن است مدتی طول بکشد تا مدیران پاسخ دهند.
  9. اطلاعات پیگیری را فراهم دهید: در صورت درخواست، اطلاعات اضافی یا شفاف سازی در مورد موضوع ارائه دهید تا به مدیران برنامه برای پرداختن به آن اطلاعات کمک کنید.
  10. به قوانین برنامه احترام بگذارید: از قوانین و دستورالعمل‌های برنامه باگ‌بانتی از جمله هرگونه محدودیت در مورد نوع آسیب‌پذیری که می توانند گزارش کنند و هرگونه قوانینی در مورد افشای مسئولیت‌پذیرانه آن پیروی کنید.

نتیجه

در پایان، پیدا کردن اولین باگ خود به عنوان یک شکارچی باگ بانتی یک نقطه عطف هیجان انگیز است، اما به زمان، تلاش و فداکاری نیاز دارد. با تحقیق در مورد تارگت، آشنایی با ابزارها، تمرکز روی بخش‌های پرخطر، استفاده از یک روش، تمرین و گزارش باگ‌ها به روشی مسئولیت‌پذیرانه، می توانید شانس موفقیت خود را افزایش داده و شهرت خود را به عنوان یک شکارچی باگ بانتی ایجاد کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *